Στο σπίτι του κρεμασμένου

Του Κώστα Στούπα

Στο σπίτι του κρεμασμένου  

Η θορυβώδης διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ (μετά τη διάλυση των ΑΝΕΛ και της Χρυσής Αυγής) αποτελεί ενθαρρυντικό στοιχείο για την πνευματική και συναισθηματική  υγεία της ελληνικής κοινωνίας.

Τούτο, όχι γιατί η απουσία αντιπολίτευσης ή αριστερού πολιτικού πόλου αποτελεί ένδειξη υγείας ενός πολιτικού συστήματος, αλλά γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να αντιπροσωπεύει την επιτομή του ψεύδους, της υποκρισίας, της απερισκεψίας και εσχάτως (με την Κασσελακιάδα) της γελοιότητας...

Την περασμένη εβδομάδα παρακολουθούσα μια ομιλία του Νίκου Παππά στη Βουλή όπου κατακεραύνωνε την κυβέρνηση και ενδεχομένως και το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα  για τη δεινή κατάσταση στην οποία έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ τις τράπεζες.

 Έλεγε λοιπόν ο κ. Παππάς:

"Το δημόσιο έχει βάλει στις τράπεζες πάνω από 42 δισ. ευρώ. Την ώρα που οι τράπεζες (Εθνική Τράπεζα, Alpha Bank, Τράπεζα Πειραιώς) ανακοινώνουν πως αναμένουν κέρδη 1 δισ. ευρώ η κάθε μία και άρα το δημόσιο θα μπορούσε δυνητικά να λάβει μέρισμα 750 εκατ. ευρώ (συνολικά), η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποσύρει άρον άρον τη συμμετοχή του ΤΧΣ στο μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών.

Ζητάμε τη σύγκληση των αρμόδιων επιτροπών της Βουλής για να μας εξηγήσετε για ποιο λόγο βρίσκετε λογικό να απωλέσει το δημόσιο 40 δισ. ευρώ...".

Αυτό που ξεχνάει ο ΣΥΡΙΖΑ  είναι πως οι τράπεζες εμφανίζουν κέρδη αλλά με βάση τα στοιχεία των λογιστικών καταστάσεων του εξαμήνου έχουν ακόμη "πέτσινα" ίδια κεφαλαία από αναβαλλόμενη φορολογία πάνω από 13 δισ. ευρώ.

"Το σύνολο των κεφαλαίων που διαθέτουν οι τέσσερις συστημικές τράπεζες με βάση τα στοιχεία εξαμήνου ανέρχεται σε 21,3 δισ. ευρώ και από αυτά τα 13,1 δισ. ευρώ αποτελούν αναβαλλόμενη φορολογία (DTC), δηλαδή συμψηφισμό παλαιότερων ζημιών με φορολογικές υποχρεώσεις..."

Βλέπε: Τράπεζες: Οι υψηλοί κεφαλαιακοί στόχοι και η αναβαλλόμενη φορολογία

Οι 4 συστημικές τράπεζες σήμερα αθροίζουν μια κεφαλαιοποίηση της τάξης των 17 δισ. ευρώ με ίδια κεφάλαια περί τα 21 δισ. ευρώ από τα οποία, όπως είπαμε, τα 13 είναι από αναβαλλόμενη φορολογία. Δηλαδή, από φόρους που θα καταβάλλουν μελλοντικά στο κράτος και τους παρακρατούν ως ίδια κεφάλαια...

Το ιστορικό

Το Καλοκαίρι του 2014, λίγους μήνες πριν το χρηματιστήριο αρχίσει να προεξοφλεί την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, η χρηματιστηριακή αξία των 4 συστημικών τραπεζών ήταν πάνω από 30 δισ. ευρώ  και η αξία των μετοχών που διατηρούσε σε αυτές το κράτος μέσω του ΤΧΣ ήταν περί τα 20 δισ. ευρώ.

Ένα χρόνο αργότερα η αξία των 4 τραπεζών από τα 30 δισ. ευρώ είχε πέσει περί τα 750 εκατ.  Ανάλογα είχε συρρικνωθεί η αξία της συμμετοχής του δημοσίου.

Η ανακεφαλαιοποίηση που πραγματοποίησε η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ το 2015 έναντι πινακίου φακής για να μην κατεβάσουν ρολά οι τράπεζες μείωσε τη συμμετοχή του ΤΧΣ στις 4 συστημικές τράπεζες ως εξής:

Στην Εθνική Τράπεζα στο 35% από 57,2%

Στην Alpha Bank στο 11% από 66%

Στην Eurobank στο 2,7% από 35%

Στην Τρ. Πειραιώς στο 26% από 66,9%.

Η ζημιά που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015 στις τράπεζες και την ελληνική οικονομία είναι τεράστια και δεν περιορίζεται μόνο στα περίπου 40 δισ. των ανακεφαλαιοποιήσεων  και άλλων παλαιότερων ενισχύσεων στις τράπεζες που χάθηκαν. Η ζημιά συνολικά στην ελληνική οικονομία ξεπερνά τα 120 δισ. ευρώ.

Οι διοικήσεις των τραπεζών όντως επιθυμούν να διανείμουν μερίσματα από πολλά χρόνια προκειμένου να αποκατασταθεί η αξιοπιστία  και οι κεφαλαιοποιήσεις τους. Τα μερίσματα αυτά όμως μέχρι να εξαλειφθούν τα ίδια κεφάλαια από αναβαλλόμενη φορολογία θα είναι τυπικά και δεν θα αντιπροσωπεύουν ουσιαστικό μέρος των κερδών τους.

Στο σπίτι του κρεμασμένου λοιπόν καλό είναι να μην μιλάμε για σκοινί, έστω και αν το οικοδόμημα (ΣΥΡΙΖΑ)τελεί υπό κατεδάφιση.

kostas.stoupas@capital.gr